لِلْكافِرِينَ عَذاباً أَلِيماً به دست قوّت استوار گرفته باشد ؛ چنانچه نفس او مغلوب جام مدام وحدت - كه از ساقى وقت به كام ذوق نوشد - نشود ؛ بلكه با وجود نشوه ، قوّت آنش باشد كه ابا كند از اجراى احكام او « 1 » . اين مقامى بس عزيز است . « 2 » سقوني و قالوا لا تغنّ و لو سقوا * جبال حنين ما سقوني لغنّت « 3 » * نه پير كه حال غالب او * آن پير كه حال طالب او [ 551 ] و اين توقيف مذكور از روى « كلام » ، جواهر انبا و اخبار است كه از خصوصيّات اسماء تعبير كند كه « أوتيت جوامع الكلم » ؛ و از روى « بصر » ، لئالى زاهرهء وصلت و اتّصال است كه « قرّة عيني في الصّلاة » ؛ و از روى « سمع » ، ظواهر انبا و اخبار كه مشتمل بر اجلّ حقايق ، بلكه بر كلّيّهء آن كه ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ ؛ و از روى « قدرت و قوّت » ، به قواهر حشمت و صمصام صولت كه « أنا نبيّ السّيف » . * * * [ 552 ] و تعريفها من قاصد الحزم ظاهرا * سجيّة نفس بالوجود سخيّة [ 553 ] مثاني مناجاة معاني نباهة * مغاني محاجاة مباني قضيّة [ 554 ] و تشريفها من صادق العزم باطنا * إنابة نفس بالشّهود رضيّة [ 555 ] نجائب « 4 » آيات غرائب نزهة * رغائب غايات كتائب نجدة و اين توقيف مذكور را دو طرف است : يكى ظاهر كه عبارت از « تعريف » است و دوم « 5 » باطن كه عبارت است از « تشريف » . امّا « تعريف » اين اسماء - كه عبارت از نصب اوضاع و اشكال دالّه است بر خصوصيّات هر يك - از كسى صورت صدور تواند يافت كه به صدق قصد ، مبادى هر يك را به مقاطع حزم و عزم ملحق گردانيده ، ملكهء « 6 » نفس رسالت ايالتش به ايجاد آن صور

--> ( 1 ) . ال : او . ( 2 ) . فر : + شعر . ( 3 ) . فر : + بيت . ( 4 ) . ال : عجائب . ( 5 ) . ال تب : دويم . ( 6 ) . فر : ملك .